<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?><rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"><channel><title>ทฤษฎีจำนวน on 閑時茶話</title><link>https://2d4f7515.qu0.pages.dev/th/tags/%E0%B8%97%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%8E%E0%B8%B5%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%99/</link><description>Recent content from 閑時茶話</description><generator>Hugo</generator><language>th</language><managingEditor>jpdong@hpu.edu.kg (悅璃乃 (えりの))</managingEditor><webMaster>jpdong@hpu.edu.kg (悅璃乃 (えりの))</webMaster><copyright>บทความทั้งหมดในบล็อกนี้เผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต BY-NC-SA เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น หากนำไปใช้ โปรดระบุแหล่งที่มา</copyright><lastBuildDate>Sat, 25 Jul 2026 05:30:00 +0800</lastBuildDate><atom:link href="https://2d4f7515.qu0.pages.dev/th/tags/%E0%B8%97%E0%B8%A4%E0%B8%A9%E0%B8%8E%E0%B8%B5%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%99/index.xml" rel="self" type="application/rss+xml"/><item><title>【ทฤษฎีจำนวน 01】ปริศนาแห่งยุคราชวงศ์เหนือและใต้ยังคงให้บริการอินเทอร์เน็ตทั้งระบบจนถึงทุกวันนี้</title><link>https://2d4f7515.qu0.pages.dev/th/post/c6hz9p4v7m2x/</link><pubDate>Sat, 25 Jul 2026 05:30:00 +0800</pubDate><author>jpdong@hpu.edu.kg (悅璃乃 (えりの))</author><guid>https://2d4f7515.qu0.pages.dev/th/post/c6hz9p4v7m2x/</guid><description>
<![CDATA[<h1>【ทฤษฎีจำนวน 01】ปริศนาแห่งยุคราชวงศ์เหนือและใต้ยังคงให้บริการอินเทอร์เน็ตทั้งระบบจนถึงทุกวันนี้</h1><p>ผู้เขียน: 悅璃乃 (えりの)(jpdong@hpu.edu.kg)</p>
        
          <h2 id="เกมทายตวเลข">
<a class="header-anchor" href="#%e0%b9%80%e0%b8%81%e0%b8%a1%e0%b8%97%e0%b8%b2%e0%b8%a2%e0%b8%95%e0%b8%a7%e0%b9%80%e0%b8%a5%e0%b8%82"></a>
เกมทายตัวเลข
</h2><blockquote>
<p>คนสามคนเดินทาง เหลือเศษสองเจ็ดสิบหา<br>
ห้าต้นเหมยผลิบาน เหลือยี่สิบเอ็ดกิ่ง<br>
ลูกเจ็ดกลับมาพร้อมหน้า ตรงกับครึ่งเดือนพอดี<br>
หารด้วยหนึ่งร้อยห้า แล้วคำตอบจะปรากฏ</p>
<p>——— เฉิง ต้าจุ้ย（程大位）, <em>ตำรารวมศิลปะการคำนวณ</em> (ราชวงศ์หมิง)</p>
</blockquote>
<p>ครั้งแรกที่ผมสนใจ <strong>{{ann|“ทฤษฎีบทเศษเหลือของจีน”|ทฤษฎีบทเศษเหลือของจีน (Chinese Remainder Theorem)|ทฤษฎีบทสำคัญในสาขาทฤษฎีจำนวน ใช้ในการหาคำตอบของระบบสมการเชิงโมดูลาร์ และเป็นพื้นฐานของคณิตศาสตร์และวิทยาการเข้ารหัสสมัยใหม่|}}</strong> ก็เพราะชื่อของมันโดดเด่นมากเมื่อเทียบกับทฤษฎีบทอื่น ๆ แม้แต่วิธีแก้ที่เรียกว่า <strong>{{ann|“วิธีหาค่าผกผันตามสูตรต้าเหยี่ยน ของฉินจิ่วเสา”|วิธีหาค่าผกผันตามสูตรต้าเหยี่ยน ของฉินจิ่วเสา|อัลกอริทึมสำหรับหาค่าผกผันเชิงโมดูลาร์ คิดค้นโดยนักคณิตศาสตร์จีน ฉินจิ่วเสา (秦九韶) ในคริสต์ศตวรรษที่ 13|}}</strong> ก็เป็นชื่อที่สง่างาม และกระตุ้นจินตนาการของนักเรียนมัธยมได้อย่างไม่รู้จบ
ต้นกำเนิดของมรดกทางคณิตศาสตร์อันน่าทึ่งนี้อยู่ใน คัมภีร์คณิตศาสตร์ของซุนจื่อ ซึ่งรจนาขึ้นในช่วง {{ann|ราชวงศ์เหนือและใต้|ราชวงศ์เหนือและใต้|ช่วงเวลาของประวัติศาสตร์จีนระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 5–6 ก่อนการรวมแผ่นดินในสมัยราชวงศ์สุย|}} ผู้ประพันธ์ไม่ใช่ ซุนอู่ แม่ทัพแห่งรัฐอู๋ในปลายยุคชุนชิว ผู้เป็นที่รู้จักจากตำรา <em>ศิลปะแห่งสงคราม (The Art of War)</em> หากแต่เป็นนักคณิตศาสตร์อีกผู้หนึ่งที่มีชื่อว่า ซุนจื่อ
โจทย์ <strong>{{ann|“ไก่กับกระต่ายอยู่ในกรงเดียวกัน”|ไก่กับกระต่ายอยู่ในกรงเดียวกัน|โจทย์คณิตศาสตร์โบราณของจีน โดยกำหนดจำนวนหัวและจำนวนขาของไก่กับกระต่าย แล้วให้หาว่ามีไก่และกระต่ายอย่างละกี่ตัว ตัวอย่างเช่น หากมี 35 หัว 94 ขา จะมีไก่ 23 ตัว และกระต่าย 12 ตัว โจทย์นี้เป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายในประเทศจีน และนักเรียนจีนแทบทุกคนเคยพบในช่วงวัยเรียน|}}</strong> ซึ่งถือเป็นโจทย์คณิตศาสตร์คลาสสิกที่คนจีนแทบทุกคนรู้จัก ก็ปรากฏอยู่ในหนังสือเล่มนี้เช่นกัน</p>
        
        <hr><p>เผยแพร่เมื่อ 2026-07-25 ที่ <a href='https://2d4f7515.qu0.pages.dev/'>閑時茶話</a> และอัปเดตล่าสุดเมื่อ 2026-07-25</p>]]></description><category>คณิตศาสตร์</category></item></channel></rss>